Kerkbode

Sikloon Idai: Ná die storm

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/13/sikloon-idai-na-die-storm/

Twee maande ná ’n natuurramp in Mosambiek kerkdakke afgeruk en bome ontwortel het, gaan Leon-Ben Lamprecht op ’n weeklange ‘gemeentebesoek’ van Maputo tot in Beira. Storie en foto’s: Leon-Ben Lamprecht


‘Nou moet ons bou’

Dit is ’n gewone Sondagoggend in Mei in Beira, in sentrale Mo­sam­biek. By die Igreja Reformada em Moçambique-kerk (ook be­kend as die IRM, of dan die Mo­sambiekse gereformeerde kerk) se diens word ge­dans en gesing, soos normaalweg tydens die diens. Jillende vrouestemme klink op; kinders lag.

Maar dit is ’n lag-en-sing-en-dans ten spyte van.

Binne skyn die lig effens blou, soos die sonlig deur die plastiekseile op die dak breek. Dié plastiek is ’n nood­maatreël nadat die kerk se dak grootliks afgeruk is deur sikloon Idai, wat in Maart ’n pad van verwoesting deur Madagaskar, Malawi, Zimbabwe en ver­al Mosambiek gekerf het.

Meer as ’n duisend mense het in die sikloon omgekom, en meer as 2 000 word nog steeds vermis. Die Wêreldbank se vroeë skattings is dat minstens $2 mil­jard se skade deur Idai aangerig is.

Die water van die reën het hier by die IRM in Beira kuithoogte gestaan, en in die kerk se leraar, Alberto Fane, se huis ingestroom.

En die kerk het nog relatief lig daar­van afgekom.

Dit is twee maande sedert Idai as ’n kategorie twee storm (dis later bevorder tot kategorie drie) op 15 Maart Beira met sy volle mag getref het. Dié stad was in die oog van die storm.

Die hawestad, tuiste van sowat 500 000 mense, is verniel, en die impak is nog sigbaar. Al langs Avenida Mateus Sansao Muthemba is daar reuse-gate in die pad. Die verlepte Grande Hotel, met sy 100 plus kamers, staan ook hier. Dit wat eens ’n luukse kuierplek vir die rykes was, is deesdae ’n vertikale krotbuurt wat tussen 1 000 en 3 000 mense huisves (afhangend van wie jy glo) wat geen ander heenkome het nie.

Hoewel dié hotel blootgestel was aan Idai se winde wat by die 200 km/h gedraai het, en die inwoners die meeste van hulle besittings verloor het en steeds gedeel­telik afhanklik is van voed­sel­skenkings om te oorleef, bly hulle nog hier. Soos Fane verduidelik: “Hul­le het nie geld vir huur nie, en hier bly hulle minstens verniet.”

Neffens Avenida das FPLM, ook teen die strandfront, lê bome nog plek-plek op die sypaadjie en die strand gestrooi, asof ’n reusetuinier dit soos onkruid uitgeruk het.

Die Katolieke Kerk in die toeriste­streek Macuti, Sagrado Coração de Jesus, se dak is totaal deur die winde afgeskil, en die helfte van die mure staan nie meer nie.

Niemand is hier ontsien nie. In die relatief welaf woonbuurt van Marora is daar nou nog huise wat dakloos is. Ross Muir, eienaar van Biques-restaurant, reg teen die strand hier, vertel vanuit die restaurant se kroeg, waar foto’s van Joel Stransky se Wêreldbekerwen-skepskop teen die muur hang, dat die wind so gewaai het, dat jy nie kon slaap nie.

“Ek is al deur drie of vier siklone, maar dié een was so sterk … Jy het net die wind hoor huil, bome hoor losskeur en hoe dakke afgeruk word.”

Dit is geen wonder nie dat die VN in Maart aan die New York Times dié storm as een van die ergste weerverwante rampe ooit in die Suidelike Half­rond beskryf het nie.

Ross vertel sommige van sy vriende is in sak en as. “Hierdie is welaf mense, wat alles verloor het waarvoor hulle die laaste 12 jaar gewerk het. Ek wil nie eens dink wat die impak op die platteland was nie.”

En die impak is ontsaglik op die meer afgeleë dele van die land; dis byna ’n oefening in onmoontlikheid om dit te probeer beskryf. Dit is asof die skade abstrak raak.

Die EN6-pad tussen Beira en Inchope, sowat 130 km wes, is plek-plek verspoel (en van die brûe is heeltemal wegge­spoel). Jy staan vir meer as ’n uur by ’n stop-en-ry-punt voor jy kan deurry.

By die dorpie Buzi kan jy die vloedlyne in bruin strepe teen van die huise sien – só hoog het die water gestaan. Op ’n staptog deur die dorpie, vertel van die plaaslike inwoners aan ds Gabriel Chibotha, moderator van die IRM in die Novo-streek, dat hulle in ’n alkoholfabriek se toring se tweede en derde verdiepings moes skuil teen die waters. Hulle moes vandaar met bote karwei word.

In Guara-Guara, sowat ’n uur per motorfiets wes van Buzi, is ’n massiewe vlugtelingkamp op die been gebring. Mense van Buzi is hierheen gebring, omdat die vrese bestaan dat toekoms­tige vloede weer die dorp op sy knieë gaan bring.

Hier vind jy vernietigde mielielande en weggespoelde rysvelde. ’n Nood­wer­ker van Oxfam vertel een van die groot probleme hier is dat die plotte wat vir Idai-geraaktes uitgepen word, nie groot genoeg is om weer te plant vir ’n oes nie. “Nou deel die regering nog rys en olie en bone uit, maar as gevolg van die verlore oes, gaan hierdie ’n langtermyn-pro­bleem wees.”

Net buite die dorpie Bandua, sowat 35 km suidwes van Buzi, vertel Mama Ruthi Jacobe, ’n ouderling in die plaaslike IRM-gemeente, dat sy en sewe van haar kinders en kleinkinders vir vier dae in ’n boom by die plaaslike skool teen die vloedwaters moes skuil.

Sy het op Saterdagaand, 16 Maart, om 23:00 die water hoor kom, en haar gesin gegryp en gevlug. Hulle het geen water of kos in hierdie tyd gehad nie. “Die moeilikste was om almal wakker te hou in die boom, want jy was bang hulle val in die water en verdrink.” Ander mense het komberse of capulanas (’n tipe Mosambiekse sarong) by hulle gehad om hulle aan die bome mee vas te bind, maar nie Mama Ruthi nie.

En steeds was dit elders erger: Op die skool langs hulle boom se dak moes 200 mense teen die vloed en winde skuil. Ook hier het die waters ’n bruin lyn gelos waar dit aan die nok van die dak begin lek het.

Mark Harper, ’n sendeling van Pro Vision, het in Bandua saam met sy vrou Lesley en Johan van Helsdingen (van Africa for Christ Ministries) kom uit­help met onder meer waterfiltrering, om weduwees, weeskinders en ou men­se by te staan met huise en om te help kos voorsien. Die krag is al maande lank hier af, en hulle kragopwekker word ook deur die dorp gebruik.

“Die ding wat my erg vang, is dat hier­die mense brandarm was voor hierdie sikloon getref het. Hier is ’n soort spi­rituele onderdrukking in hierdie plek wat my onderkry.

“Maar weet jy, die Here is goed. Ons plan was om 21 families hier te kom help. Op die ou end het ons al 600 fami­lies kon bystaan. En nog kos kom net, en nog kos kom net.”

Nova Sofala, sowat 40 km oos van Bandua teen die see, het nie werklike vloedskade nie, maar die wind het ge­tier: palmbome (dié wat nog staan) se blare wys almal in dieselfde westelike rigting, soos wat die wind dit geruk het. Modderhutte is hier onseremonieel plat­­gewaai, en kragpale gebreek soos tan­destokkies. Selfs die magtige kre­me­tartbome is ontwortel en omgestoot.

“Hier is chaos, maar dis ’n geordende chaos,” sê Willem Nel, ’n sendeling van Volta A Biblia-Bybelskool. Hy het van sy studente hierheen gebring om die gemeenskap hier te kom dien – met van evangelisasie tot kosverspreiding. “Ons het nie baie in ons hande nie, maar ons kan die kerk kom bemoedig.”

Die plaaslike pastoor van die Nova Sofala, Mandava Antonio, het sy siek ma in Buzi gaan besoek toe Idai tref. Hy en sy gesin is toe vir drie dae in ’n boom vasgekeer, vertel Willem. “En toe hy te­rugkom, moes hy sien dat sy huis omgewaai het. Hy is maar agt maande hier! Maar weet jy die gemeente het al hulle besittings betyds uitgedra. Hier is ’n verskriklike mooi gees.”

Hy gee toe dat kossekuriteit ’n bekommernis is, maar hy “dink die grootste krisis is oor”. “Maar hier is baie werk. En dit is baie moeilik om te sê, want die omvang van die skade is so groot. ’n Mens kyk nie na hoe kry jy dit by hoe dit was nie, maar jy kyk na hoe bemoedig jy mense om weer kans te sien om aan te gaan,” gaan hy voort.

Een van die groot behoeftes, sê Willem, is evangelisasie. “Die kerk staan, maar ons is bekommerd oor die evangelie, want die hart van die evangelie staan nog nie.” Maar, sê hy, so ’n ramp het verrassende gevolge: “Dis die inte­res­sante ding, vir Europeërs bevraag­teken hulle hulle geloof, maar vir Afrika-ouens versterk dit hulle geloof … Hulle sê God het ons net kom wys hoe groot hy is.”

Llewellyn Oliver, leraar van die Lewende Gemeente Maputo, was deel van die span wat die aanvanklike nood­lenigingswerk in die rampgeteisterde gebied kom doen het. Hy het ook gehelp om die sogenaamde IRM Project Nova Vida (Projek Nuwe Lewe) te skep.

Dié projek is ’n hulpverleningsprogram juis vir die impak van Idai. Nova Vida is gebore na een van die gemeen­te­lede by Buzi in die nadraai van die vloed gesê het dat hulle nou ’n nuwe lewe op die ou een moet bou. “En dit was vir my so mooi,” sê Llewellyn.

Meer as 900 families van die IRM is deur die ramp geraak.

“Jy weet, in hierdie tyd van #morelexit en die hele gay-debat, is hierdie ’n goeienuus-storie. Ons het reeds R380 000 ingesamel. Dit is ’n goeie storie van hoe die kerk kan saamstaan!” gaan hy voort.

Die onmiddellike behoefte was aan kos. “Jy kan niks vir ’n honger mens sê nie. En in Matteus 25 sê Jesus self Hy was honger.” Kos is waarskynlik vir sowat ses maande nodig, totdat die boer­derye weer op die been is. Klere is ook belangrik, en dan om kerke te herbou, want in Mosambiek dien die kerkgeboue ook as gemeenskapsentra.

Llewellyn skat hulle het nog so R250 000 nodig om sowat 20 kerke te herbou. Hulle wil ook saad aankoop, sodat gewasse weer aangeplant kan word.

En dan is die behoefte aan gemeentes om spanne te stuur om te kom help. “Ons het hande nodig. Kom slaan die spykers in, en kom vertel die storie van die evangelie. Wat hierdie mense hier nodig het, is die hoop wat met die evangelie kom.

“As ons net kos en klere gee, kan ons net sowel die VN wees. Ons moet Christus se liefde kom wys.”

  • Leon-Ben Lamprecht is ’n vryskut­joernalis van Wellington.

Addisionele bronne: Netwerk24; Maroela Media; Wikipedia; Atlas Obscura; Wêreldbank.

Bankbesonderhede indien u tot die noodfonds wil bydra:

Banknaam: Standard Bank
Rekeninghouer: Igreja Reformada em Moçambique
Rekeningnommer: 03 289 1776
Takkode: 051001
Verwysing: Idai relief
Stuur bewys van betaling aan: pastor@vivamaputo.org

Kontak Llewellyn by pastor@vivamaputo.org as jy en jou gemeente betrokke wil raak.


‘Ons moet die hoop wees’

’n Groep sendelinge het byna 20 jaar gelede informeel begin saamstaan om ’n verskil te maak wanneer natuurrampe Mosambiek tref. Nou is dit weer sulke tyd.


Llewellyn Oliver, Lewende Gemeente, Maputo

Hy is ’n opgeleide predikant wat betrokke was by onder meer jeugbedie­ning, voor hy by die Lewende Gemeente in Maputo kom werk het. Dié gemeente bedien grootliks expats in dié stad, maar Llewellyn doen ook sendingwerk, en was al so wyd as Korea daarmee.

Die Lewende Gemeente is verbonde aan die Igreja Reformada em Mozambique (IRM), of dan die gereformeerde kerke van Mosambiek. Dis in 1908 geplant as uitvloeisel van die NG Kerk, vertel Llewellyn, maar staan nou op sy eie bene. Die twee kerke het wel nog ’n noue verhouding.

“Ek is ook via die gemeente betrokke by ’n kinderhuis, maar omdat ek hier ’n pastoor is, het ek ook ’n hand daarin om gemeentes hier in Mosambiek by te staan,” sê hy.

“Ek dink die grootste vervulling (van sendingwerk) is wanneer jy sien dat die werk wat jy doen ’n verskil maak in die gemeenskap se lewe, en jy sien ’n nuwe terugkeer na die evangelie, en ’n geestelike oplewing.

“Ek sê dit maar altyd vir mense, een van die grootste uitdagings bly maar die taal. Selfs al verstaan ons Portugees, is dit die meeste mense hier se tweede of derde taal.”

Hy voel die rol van ’n sendeling in die lig van ’n krisis soos Idai is om ’n nuwe lig op die evangelie te bring.

“En deel van die evangelie is tog om met mekaar te praat. En ek dink dis die verskil (tussen sendelinge en gewone nood­lenigingswerkers): ons bring die evan­gelie, en ons bring die hoop wat daar is in Christus vir mekaar.”

Erica Blickens, Africa for Christ, Chicorôa

Erica, ’n blonde Amerikaner van New Jersey, is die laaste ses jaar betrokke by sendingwerk in Mosambiek. Sy is verbonde aan Africa for Christ, wie se fokus is om volhoubare inheemse kerke te plant, evangelisasie en leierskapsontwikkeling. Die kerk waaraan sy verbonde is, is in 2015 geplant.

Om evangelisasie te doen is vervullend, sê sy, maar nie sonder uitdagings nie.

“Mense in die sekulêre wêreld sê altyd ‘as ek maar net in sendingwerk was, dan het ek meer vervuld gevoel’. Maar dit is nie so nie. Jy raak ook maar moedeloos en neerslagtig, en jy voel ook soms wat maak ek met my lewe?

“Op ’n sekere vlak is dit nog steeds ’n werk. Dit word jou lewe. En befondsing is maar altyd ’n kwessie. Maar weet jy, God is genadig en hy verskaf wat ons nodig het.”

Een van die grootste uitdagings is verhoudings. Sy werk nou saam met Wynand Jordaan, en hulle woon albei op die kerk se gronde. “As ek en hy vassit, is daar niemand om by te gaan afpak nie.

“Maar dit (verhoudings) is juis die hart van sendelingskap. En die Here is goed vir ons.”

Sy voorsien nie dat sy ooit weer permanent sal teruggaan Amerika toe, of “normale Europa” nie – “my hart wil in die sendingveld wees”. Maar, erken sy, as hulle Nelspruit (Mbombela) toe moet gaan vir een of ander rede, gaan fliek sy en Wynand graag, of gaan eet hulle in die Spur.

Johan van Helsdingen, Africa for Christ, Xai-Xai

“Ja,” spot Johan oor sy van, “maar ek is besig met die hemel se dinge.”

By Africa for Christ het hulle al 13 kerke in die Gaza-provinsie geplant, en een in Inhambane, tesame met drie sendingstasies. Hy en Mark Harper is die stigterslede van die Mozambique Relief Coalition (MRC).

Johan, met sy bril is leier hier, saam met sy vrou Lana. Hulle is gebaseer in Xai-Xai, en bly in ’n huis wat hy met sy eie hande gebou het.

Want ja, sendelinge is op hulle eie, en moet alles kan doen. “Ek moes al van babas vang tot brandwonde behandel. Ek sê altyd ek het ’n engel wat ’n welder is, en ’n engel wat ’n mechanic is …”

Johan was eers ’n besigheidsman, en het toe by ’n sendingkonferensie gevoel die Here wil hom sendingveld toe stuur. “Ek bid toe, ‘alles wat my weghou van die sendingveld, vat dit weg’. En die Here was getrou.” Sy besigheidsvennoot het hom gelos, en hy kon nie by al sy kliënte uitkom nie.

Sy besigheid het ondergegaan, hy het alles verkoop en met die geld is hy maande later Madagaskar toe, waar hy onder meer ’n weeshuis gebou het. Toe sy geld opraak, is hy na ’n sendingkursus.

Daar ontmoet hy vir Lana, en toe word hulle rondom 1995 Mosambiek toe gestuur, om ander sendelinge by te staan wat na die burgeroorlog ondergronds uitgekom het.

En hier is hulle nog steeds, want “hier is ’n geestelike hongerte in die land”.

Die vervullendste deel van sendeling-wees is om mense te sien groei, sê hy. “Van ons jeug, wat ons mee werk, van hulle vyf of ses is, is nou in hulle 30s, en hulle begin hulle eie ministries.”

Die uitdagings? “Dit is altyd, en dis jammer om te sê, finansieel.” Hulle het geen kerke wat hulle ondersteun nie; fondse kom van besigheidslui.

Maar hy het geen spyt nie. Sê Johan: “My grootste ideaal is as die Here my kom haal, moet ek besig mees met sy werk.”

Mark en Lesley Harper, Pro Vision, Xai-Xai

Die Harpers het in 1995 in Mo­sam­biek begin onder Youth for Christ se vaandel, maar het in 2014 by Pro Vision ingeval, ’n mentorskaporganisasie.

“Ons het gevoel die Here wil hê ons moet in nederigheid by die kruis kniel, sodat die volgende generasie op ons ­skouers kan staan om oor te vat,” vertel Mark.

Toe Mark voel die Here roep hom om sendingwerk te doen, was hy eers huiwerig. “Ek het gedink, is U ernstig? Ek gaan alles verkeerd doen!”

Die ding wat sendingwerk vir hom maklik én moeilik maak, is die mense. “Daar is altyd meer mense met nood as wat jy kan help. Veral in ’n situasie soos hierdie sikloon (Idai).” ’n Mens moet onthou, sê hy, dat die mense wat hulle kom help reeds brandarm was voor die sikloon sy pad van verwoesting gesaai het.

“In die bediening self dink ek daar is ’n rede waarom Jesus destyds die mense in pare uitgestuur het, want dit kan nogal eensaam raak, tensy jy in ’n span is,” gaan hy voort. “Verwagtinge van sowel die mense wat skenk as ontvang kan soms onrealisties wees, en dan word jy in die middel vasgevang.

“Op die ou end moet jy onthou hoekom jy hier is, vir die Heilige Gees luister, en nie probeer om mense gelukkig te hou nie.”

Sy vrou Lesley, of sommer net Les, eggo dit. “In sommige opsigte kan dit baie isolerend wees om ’n sendeling te wees. As jy kerk toe gaan, word jy nie geestelik gevoed nie, want jy is die een wat voor moet staan om te preek.

“Ek het ook daai honger vir aanbidding, en ek is dus mal daaroor as ons terug is in Suid-Afrika om daar te aanbid.”

Maar, sê sy, om te leef in geloof is nie ’n uitdaging nie, dit is ’n avontuur. “Die Here voorsien op die wonderlikste ma­niere. Hy rek soms jou geloof op die won­derlikste maniere.”

Sybil Baloyi, Hlawuleka-skool, Chokwe

Sybil Baloyi is ’n opgeleide verpleegster van Limpopo. “Toe ek in 1994 tot bekering kom, was my dryf groot om vir die Here te gaan werk. Ek het kom help in Mosambiek, en het gehoor die Here wil hê ek moet hiernatoe kom. Maar ek het eers ander groot planne gehad (met haar loopbaan as verpleegster), en ek het mos reeds sen­delinge ondersteun. Eintlik het ek net van die waarheid weggehard­loop.”

En nou amper 25 jaar later bedryf sy ’n privaatskool in Chokwe, wat eers as ’n kleuterskool begin het, en nou uitgebrei het tot ’n laerskool. Sy het onlangs aansoek gedoen vir ’n lisensie om ook ’n hoërskool te bedryf.

“Ons spesialiteite is die evangelie en Engels.”

Sybil het ook al meer as 100 kinder­klubs gevestig (wat ons in Suid-Afrika met kinderkrans sou kon vergelyk) waar duisende kinders aan die Woord van God blootgestel word.

Sy meen die grootste uitdaging van sendingwerk is om te weet wat om te doen. “Want soms kan dit oorweldigend wees. Die behoeftes kan so oorwel­di­gend wees.

“Soms doen jy meer hulpverlenings­werk as wat jy die evangelie kan verkondig, en dis maar ’n saak van balans. Dis maar goed om in kontak te bly met die Here om te weet wat om te doen.”

Ja, Idai het verskriklike verwoesting gesaai, maar sy dink elke oggend aan God se genade vir haarself, en dan besef sy “daar is hoop”.

“Christus het gekom om te sterf vir almal se sondes, ook die mense hier. En as iemand dus die Woord kan verkondig en oor Hom kan praat hier … wat in my hart gedoen is, kan in hierdie mense se harte ook gedoen word,” sê sy.

Dis ook die positiewe ding van sen­dingwerk, om te sien hoe die Woord in mense se lewe blom. “Eerder as wat mense na hulleself kyk as nutteloos, besef hulle hulle is God se kinders.”

NG Gemeente Groblersdal

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/13/ng-gemeente-groblersdal/

Die kerkraad van Groblersdal wag in afhanklikheid aansoeke in vir die onderstaande pos.

Vakature: Voltydse Leraarspos

Sluitingsdatum: 2 Augustus 2019

Gemeenteprofiel: Groblersdal is ’n unieke plattelandse gemeente met 469 belydende en 152 dooplidmate (40% voorskool). 58% van die lidmate is tussen 1-45 jaar, 28% tussen 46-65 jaar en 14% is bo 66 jaar. Die geografiese grense van die gemeente beslaan die dorp en ’n radius van ongeveer 40 km rondom die dorp wat uit die Loskopvallei se boerderygemeenskap met ’n gevestigde besproeiingstelsel bestaan. Groblersdal is ’n groeiende gemeenskap weens die ontwikkeling op boerderygebied. Daar is drie uitstekende skole in Groblersdal.

Leraarprofiel: Die leraar is iemand wat:

  1. ’n Lewende, persoonlike verhouding met God Drie-enig het en dit ook uitleef.
  2. Goeie verhoudings kan bou en behou.
  3. ’n Hart vir die bediening op die platteland het.

Pligte: Ons verlang ’n geestelike leier wat met Artikel 9 as riglyn die gemeente na binne sal opbou en na buite uitbou. Eredienste is ons fokuspunt en ons het ’n sterk musiekbediening. Pastorale versorging en jeug-en gesinsbediening is vir ons belangrik.

Vergoeding en voordele: Traktement en reistoelaag tot op sinodale skaal 5 asook pensioen, medies, telefoontoelae en gratis onbeperkte internet en Wi-Fi. Ruim pastorie is beskikbaar.

Aansoek: Aansoekers word versoek om die pre-advieskommissie met ’n elektroniese CV (nie langer as vier bladsye) per e-pos by: kantoor@lantic.net, te voorsien saam met ’n kort motivering tov die aansoek asook bedieningsbelangstellings en sterk punte (halwe bladsy) asook kontak besonderhede van drie referente. ’n Onlangse foto van u en u gesin is opsioneel. Die pre-advieskommissie behou hul die reg om self ook inligting aangaande die aansoeker in te win. Kandidate wat die kortlys haal, sal gekontak word vir die geleentheid om ’n erediens te lei en ’n onderhoud te voer wat na die erediens, op dieselfde Sondag sal plaasvind.

Diensaanvaarding: 1 Maart 2020, of so spoedig moontlik daarna.

Navrae:

  • Broer Koos de Wet (selnommer: 082 774 1774)
  • Broer Ian Taljaard (selnommer: 082 495 2238)

Die kerkraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling uit die aansoeke te maak nie.

Hart en hande, winter en hoop

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/11/hart-en-hande-winter-en-hoop/

William Hills. Foto: Le Roux Schoeman

William Hills draai links en beduie oor die stuurwiel: “Hierdie is die Nyaope-boys. Hulle slaap almal hier. Jy sien sulke rye. Hierdie outjies is erg druggies. Baie van hulle ken my. Hulle noem my Mr GROW. Dis hartseer. Ek is vir hulle soos ’n pappafiguur.”

Hills, op ’n street smart 60, is een van die kenmerkende gesigte by die nieregeringsorganisasie MES se tak in Kemptonpark. ’n Skraal man met ’n blik wat jou nie los nie. “Jy moet hare op jou tande hê, elke dag,” sê Hills van agter die stuur van MES se vragmotortjie, wat ook al ’n bekende gesig in Kempton se gevaarstrate is.

“Hierdie is ’n rowwe area,” merk hy op op die verstaanbaar dog oorbodige wyse waarop ’n toeris by Kampsbaai dalk sal sê “hierdie is ’n mooi strand” of iemand in die Karoo sal sê “dit lyk maar effe droog hier by julle”. Kempton se middestad is inderdaad rof en hou MES se skuiling beddens vol en kombuisspan besig. Ook die GROW-program, waarmee Hills gemoeid is en wat ten doel het om werkloses en haweloses op stelselmatige en volhoubare manier terug in die werkmark te probeer kry, sien ’n toeloop van meer as 40 mense per dag, vertel Hills.

Nyaope is maar een soort dwelm wat hier aan ’t verwoes is. Jong verslaaf­des staan verniel en verwese teen die skemer, sekswerkers hou in groepies van drie tot vier in die nie-amptelike rooiliggebied en groepe mans wat iewers in die goed-geoliede dwelmketting inpas, staan en vroetel met hulle fone voor donker drink- en kuierplekke.

Hier by MES is die winter veral tyd vir saamstaan met ander nieregerings­organisasies, waarvan baie ander, nes MES, gebore is uit NG Kerk-uitreike en omgee-aksies en intussen reuse-spelers in daardie reuse-veld geword het. Kerkbode het die afgelope drie uitgawes lesers se aandag op Winterhoop* gevestig – die werk wat mense soos William en talle ander doen omdat hulle weet dat die winter se koue vir hawelose en weerlose mense meer as ongemaklik is – dis dikwels lewensbedreigend.

Dit is nie ’n maatskaplike werk-agtergrond wat William hierheen gebring het of daagliks motiveer nie. Hy’t ’n storie, wat begin in 2007, “toe die wêreldmarkte so inmekaar geval het,” vertel hy aan sy besoeker. “Ek het onder in Glen Marais (‘die Sandton van Kempton’) gebly. Baie geld, baie karre, my kinders het na die beste skole gegaan. Eventually het ek alles verloor, Ook my vrou … Dit ná ’n hartaanval. Toe land ek op die sypaadjie voor MES. Toe skreeu ek voor die Here: ‘Hoekom het jy my hiernatoe gebring, met net die klere aan (my) lyf. En Hy’t gesê: ‘Jy kan nie hier sit en sulk nie. Ek het jou hande nodig en ek het jou hart nodig’.”

Meer oor Winterhoop

Die Winterhoopveldtog* sal van­af 1 tot 30 Junie plaasvind. Lede van die pu­bliek word aan­ge­moedig om hoofsaaklik met die insa­me­ling van warm winters­klere, komberse en nie-bederfbare voedsel te help, asook om by plaaslike skui­lings­inisiatiewe betrokke te raak. Dié landswye projek is reeds in sy 19e bestaans­jaar en word deur MES (Mould Empower Serve), PEN (Participate Empower Navi­gate), Torings van Hoop en die Denis Hurley Sentrum, in samewerking met verskeie kerke en welsynsorganisasies aangebied. Die fokus van die projek val op verskeie stede soos Pretoria, Johannesburg, Kaapstad, Durban, Port Eli­za­beth en Bloemfontein, asook klei­ner dorpe binne die land se streke. Vir meer inligting oor die spesifieke behoeftes van die veldtog en die verskillende afleweringspunte, besoek die webwerf: www.winterhoop.org

Amptelike nuus, 14 Junie 2019

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/10/amptelike-nuus-14-junie-2019/

NG Kerk

Beroep: Ds Ryno Hurn van Krokodilrivier na Valhalla; prop Petro Jonker na Rietfontein-Suid; ds Johan Taute van Rooyen na Vredenburg.
Aanvaar: Ds Charles Mitchell van Heuwelkruin na Andrew Murray Community Church (Bloemfontein).

Wes-Kaapland

Bevestiging

Dr Michiel Strauss word op Sondag, 14 Ju­lie, om 10:00 in die Groote Kerk bevestig. (Leonie, 28.05.19).

Demissie

Ds JF Kriel van die NG gem Worcester-Audenberg ontvang sy Akte van Demissie op 9 Junie, waartydens hy ook sy afskeidspreek lewer. (Mariëtte Visser, Skriba, 31.05.19).

Vrystaat

Bevestiging

Ds Charles Mitchell word op Sondag 4 Augustus 2019 as tentmaker in die NG gem Andrew Murray Community Church (Bloemfontein) bevestig. (Skr, 06.06.2019).

Goudland

Bevestiging

Hiermee word kennis gegee dat ds Andries van Rooyen van die NG gem Wilgespruit, Roodepoort, op 1 Junie 2019 emeriteer. (Ds Gerrit Visser, Ring­skriba, 23.05.19).

Ds Hermanus Lambertus (Manus) Visagie het die beroep vanaf NG gem Bospoort na NG gem Potchefstroom-Die Bult aanvaar en is op 2 Junie 2019 deur ds Sanré Benadé in die gemeente be­vestig. (Ben Robbertse, Saakgelastigde, 04.06.19).

Demissie

Ds Dawid Francois (Dawfré) Theron van die NG gem Potchefstroom-Die Bult, het demissie geneem op 31 Mei 2019. (Ben Robbertse, Saakgelastigde, 04.06.19).

Noordelike sinode

Ringsitting

Die twee-en-dertigste gewone sitting van die Ring van Sesmylspruit vind plaas op Maandag, 26 Augustus 2019 en Dinsdag, 27 Augustus 2019, elke aand om 18:30, te NG gem Sesmylspruit. (Ds DB de Vos, Ringskriba, 04.06.19).

Oostelike Sinode

Emeritaat

Hiermee word kennis gegee dat ds Uli Trümpelmann op 31 Augustus 2019 emeriteer. Die kerkraad van NG Malelane het aan hom verlof toegestaan vanaf 10 Junie 2019 tot 31 Augustus 2019, en sy afskeidspreek vind plaas op 9 Junie 2019. (Anru Liebenberg, Skriba, 03.06.19).

Stuur Amptelike Nuus na Lida Viljoen by lida@tydskrifte.co.za

NG Simondium Familiekerk

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/10/ng-simondium-familiekerk/

Leraarspos: Twee jaar vastetermyn, met die opsie om dit te verleng
Sluitingsdatum: Sondag, 21 Julie 2019.

GEMEENTEPROFIEL:

Die NG Gemeente Simondium lê in die mooi Paarlvallei, tussen Franschhoek en die Paarl, langs die R45. Die gemeente is ’n klein, maar groeiende geloofsgemeenskap wat as familiekerk funksioneer. Die kerngroep van die huidige betrokke lidmate is tussen die ouderdom van 30 en 45 jaar.
Die gemeente beleef ’n splinternuwe seisoen en is deel van ’n snelontwikkelende en groeiende gemeenskap. Die gemeente wil loop in die spore van Jesus en daarom staan hulle vir waardes soos eenvoud, egtheid, inklusiwiteit en diensbaarheid.

Die ideale kandidaat:

  1. Energiek, passsievol en toegewyd.
  2. ’n Leier wat die gemeente op ’n groeipad kan neem.
  3. Dinamiese en aktuele prediking.
  4. Gesinsbediening.
  5. Kinderbediening – huidige fokus op laerskool, met die potensiaal van ’n tienerbediening.
  6. Verstaan die leefwêreld van die millennials.
  7. ’n Bouer van verhoudings – met oud en jonk.
  8. Waardes van eenvoud, egtheid, inklusiwiteit en diensbaarheid.

VERGOEDINGSPAKKET:

Onderhandelbaar – tot vlak 5 van die huidige sinodale skaal.
’n Ruim pastorie is beskikbaar.

AANSOEKE:

Stuur asseblief u aansoek en CV, met twee referente aan:

’n Vraelys is op navraag beskikbaar en moet saam met die CV ingestuur word.
Kandidate wat die kortlys haal, sal gekontak word vir ’n onderhoud.

NAVRAE:

Ds André Theron (Brugleraar) sel: 076 903 8271.
Elsabé Koch (Voorsitter van die kerkraad) sel: 073 301 2425.

SLUITINGSDATUM: Sondag, 21 Julie 2019.

Die kerkraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling uit die aansoeke te maak nie.

NG gemeente Cedarville-Matatiele

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/10/ng-gemeente-cedarville-matatiele-2/

Vakature: Tentmakerleraar
Aansoeke sluit 15 Julie 2019

Met groot opgewondenheid en in biddende afhanklikheid van die Here stel die kerkraad die bogenoemde vakature bekend, om diens op 1 November 2019 te aanvaar of so gou moontlik daarna.

Ons gemeente se visie en missie is:
“Saam bid en saam werk vir Christus en sy kerk”.

Gemeenteprofiel:

Die NG gemeente Cedarville-Matatiele is suid-oos van Lesotho naby die skilderagtige suidelike Drakensberge, 70 km vanaf Kokstad. Dit is ’n landbou- en dorpomgewing. Die gemeente het 117 belydende en 31 dooplidmate. Eredienste roteer weekliks tussen Cedarville en Matatiele.

Leraarsprofiel:

Deeltydse pligte geskoei volgens Artikel 9 van die Kerkorde.
Moontlikheid van plaaslike deeltydse werksgeleenthede is beskikbaar bv onderwysposte.
Enige ouderdom asook proponent wat vanjaar gelegitimeer word.
Moet rekenaarvaardig wees.

Vergoeding/voordele:

Maksimum vergoedingspakket: R240 000 per jaar. Gratis gemeubileerde pastorie op Matatiele en gemeentevoertuig. Munisipale dienste, selfoon en landlyn word gesubsideer.

Aansoeke:

Stuur volledige CV met ’n onlangse familiefoto, met minstens drie verwysings na die skriba, Karin van Zyl, karin.vanzyl85@gmail.com

Aansoeke sluit 15 Julie 2019.

Navrae:

Arno Smith (Voorsitter van die kerkraad) 083 278 8157.
Hendrik Botha (Voorsitter admin en finansies) 083 305 4726.

Die kerkraad behou die reg voor om nie noodwendig ’n aanstelling te maak uit die aansoeke nie.

NG Moedergemeente Robertson

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/10/ng-moedergemeente-robertson/

Vakature: Leraarspos
Sluitingsdatum: 31 Julie 2019

Gemeenteprofiel:

Robertson-Moedergemeente is ’n een-leraar gemeente. Die dorp is geleë in die pragtige Boland, tussen die Langeberge en die prentjiemooi winger­de en vrugteboorde in die valleie van die Breederivier. Dit is ’n snelgroeiende dorp, met ’n aantal megaboere wat hulleself tydens die afgelope vyf jaar in die omgewing gevestig het. Die gemeente is reeds 166 jaar oud en is kerngesond op alle terreine. Die dorp is sowat 160 km van Kaapstad en 45 km van Worcester af. Ons dorp beskik oor uitstekende hoër- en laerskole, asook ’n groot verskeidenheid besighede. Daar is ’n staatshospitaal beskikbaar asook privaat hospitale op die naby geleë Worcester.

Ons gemeenskap is besig om te verander, as gevolg van gesonde en suksesvolle ekonomiese aktiwiteite. Gevolglik het ’n beduidende aantal jonger mense wat in landbou en ander professionele beroepe bekwaam is, hulle op Robertson kom vestig. Ons gemeente se fokus is daarom op jonger gesinne gerig omdat ons van mening is dat ons groei juis op hierdie terrein lê. Die gemeente het tans sowat 800 belydende lidmate en 200 kinders. Hier is ook ’n hele aantal emeritus-predikante wat waardevolle hulp en ondersteuning in die gemeente lewer.

Ons gemeente beskik uiteraard ook oor heelwat ouer lidmate wat regtig jonk van gees is en steeds baie aktiewe kinders van die Here is en voluit vir die koninkryk van God lewe. Ons gemeente streef na ’n koninkryksperspektief en nie na ’n gemeenteperspektief nie. Ons visie is om in eenvoud, Vrugbare Lote vir die Here te wees. Ons strewe verder na Liefde vir die Here, Liefde vir Mekaar en Diensbaarheid. Ons poog om hierdie besef by elke lidmaat tuis te bring. Ons wil ’n verskil maak in Jerusalem, in Judea, in Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld.

Leraarsprofiel:

Hy of sy moet vir die Here uitverkoop wees, tussen 38 en 45 jaar oud en ’n mens-mens met goeie menseverhoudings. Hy/sy moet ’n goeie en Skrifgetroue prediker wees en Kerkorde 9 is ter sprake in die uitvoering van sy/haar pligte. Hy/sy moet ’n gelegitimeerde leraar van die NG Kerk wees. Ons het sewe waardes geformuleer waarvolgens ons alles in ons gemeente hanteer en wat ons leraar ten volle moet aanvaar en uitleef. Ons sewe waardes is soos volg: Godgerig, Woordgerig, Medemensgerig, Kleingroepgerig, Deursigtigheid, Gesins- en familiegerig en Rentmeesterskap.

Vergoeding:

Onderhandelbaar, met die sinodale skaal as riglyn.

Huisvesting:

Daar is nie ’n pastorie beskikbaar nie en ’n huis sal gehuur word of die aansoeker kan ’n geleentheid benut om sy/haar eie huisvesting te koop deur middel van ’n huissubsidie.

Navrae: Skakel gerus een van die volgende:

Aansoeke sluit op 31 Julie 2019 met diensaanvaarding DV op 01 Januarie 2020.

Aansoeke en CV moet asseblief gerig word aan:
Dr Deon le Roux, Voorsitter van die Pre-advieskomitee, Posbus 34, Robertson 6705.

Die kerkraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling uit die aansoeke te maak nie.

NG Kerk Margate

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/10/ng-kerk-margate/

Vakature: Voltyds-onbepaalde termynpos (Medeleraarspos)
Sluitingsdatum: 19 Julie 2019.

Margate gemeente, met ’n lidmaattal van 1 196 belydende en 134 dooplidmate, is geleë langs die Suidkus van KwaZulu-Natal. Die gemeente het twee bedieningspunte, nl op Margate en Port Edward en sluit afgetredenes sowel as werkende gesinne in.

Leraarsprofiel:

Die posvereistes sluit die primêre funksie van die predikant in, soos omskryf in Artikel 9 van die Kerkorde.

  • Die predikant wat beroep word, is lief vir die Here en kan sy of haar geloof goed uitdruk.
  • Die geskikte aansoeker moet ’n passie vir familie- en gesinsbediening hê en bereid wees om leiding te neem in die groei en ontwikkeling daarvan.
  • Die vermoë om in spanverband te funksioneer is ’n vereiste.
  • Getroude persone, verkieslik nie ouer as 35 jaar nie, sal voorkeur kry.

Vergoedingspakket:

Volgens sinodale skaal. Gratis behuising in pastorie.

Aansoeke:

Stuur asb ’n volledige CV met twee onlangse referente aan na:
Die saakgelastigde, NG Kerk Margate, Posbus 312, Margate 4275 of e-pos ngmargate@mweb.co.za Aansoeke moet maksimum vier bladsye wees.

Sluitingsdatum: 19 Julie 2019.

Navrae:

Dr Mike Heaney. Tel: 082 496 5586.

Die kerkraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling te maak uit die beskikbare aansoeke nie.

Oor vrees genees

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/07/oor-vrees-genees/

Het jy al ooit een ding gaan soek en dan totaal afgedwaal? Of dit nou op Google of in die biblioteek is, soms is die afdraaipaadjies net meer verleidelik.

Ek wou naslaan hoe Kerkbode oor die opstande van 1976 berig het. Net om ’n paar opsies te kry ter toeligting van die Kerk en kuns-rubriek waarin daar na Hector Pietersen, een van die slagoffers van die studente­opstand teen apartheid in Soweto daardie jaar, verwys word.

Maar toe beland ek binne die blaaie van Die Voorligter, uitgegee deur NG Kerk-Uitgewers, wat in 1976 teen 15c op die rakke was. In die maande voor Soweto wêreldwyd voorblaaie gehaal het, kon lesers opteken vir Bybellandreise (“R630 vir 10 genotvolle dae in Israel”). Hulle kon prof Ben Marais se voorstelle hoor vir verkleinde sinodesittings: “Kerke soos die Geref Kerk in Holland vergader jaarliks met ’n personeel van so iets soos 70 manne.” Ek blaai verder en ’n fotostaat val uit met ’n foto daarop van “die bekende dr PSZ Coetzee” besig om ’n barshou te kyk van agter sy donkerraambril. “By sy dood is hy in ’n koerant­opskrif as ‘die kwaai predikant’ bestempel, maar dit is ’n eensydige siening,” meen die skrywer van hierdie regstellende berig oor die dominee wat opgetree het by HF Ver­woerd se staatsbegrafnis. “Hoewel ‘oom Pietie’ vurig kon raak wanneer dit nodig was, het hy ’n liefdevolle hart in hom omgedra,” word berig.

Hoe ookal, ek kry nie wat ek hier in die argief kom soek het nie. Opvallend is wel die hemelhoë advertensielading van die kerkpers in die fleur van die gedrukte koerant-era. Veinoids, Snellerin en Cystex (“tel die skapies terwyl u rustig slapies”) omring artikels oor “sake van die dag”, waaronder “die televisie” ’n groot een blyk te wees. “In die lig van die waarde van sport oor die alge­meen sal dit jammer wees as die televisie in ons land ons nog meer ’n land van ‘toeskouers’ gaan maak,” skryf ds EA van Niekerk. “Natuurlik kan elke spel ontaard as die duiwel sy hand daarin kry. So kan byvoorbeeld die goue beker (van) die Curriebeker ook vandag ’n ‘goue kalf” word as dit ’n soort nasionale afgod word,” maan Van Niekerk. Daar is meer stories as harde nuus. Baie opinie. En hulpmiddels vir oud en jonk. ’n Pragtige reisberig deur ds IL de Villiers oor Jerusalem in die winter (omgeef deur advertensies vir pynlike aambeie en sooibrand) deel die blad met ’n gedig deur ene Hennie du Toit:
U het my geroep vir hierdie taak,
Maar hier’s ek nou naak
Gestroop van die eer wat hul aan my toga toon.
Uit my skat van wysbegeerte, teologie en mensekunde
Moet ek die stomme siele help, maar Heer, iets soos onkunde
maak my stom vir hul probleme;
Want hoe kan ons die diepte van u wil peil?
En troos as ’n vrou oor haar dronklap huil?
Hoe kan ek ’n vrees genees
Of die smart herstel by weduwees?
Tog sal U soos elke dag tevore
Die werk doen met my as u werktuig uitverkore.

Moreleta oor drie opsies

https://kerkbode.christians.co.za/2019/06/04/moreleta-oor-drie-opsies/

“Ons gee erkenning daaraan dat die NG Kerk oor baie dekades heen ’n groot rol gespeel het in die vestiging en uitbou van die Christelike geloof in die land. Daar is egter tans tendense en besluite in die NG Kerk tov van Skrifgesag en -interpretasie wat vir ons kommerwekkend is, en ons laat besin oor die rol en posisie van MPG binne die NG Kerkverband.”

Só lui ’n uittreksel uit die jongste verklaring wat Moreletapark Gemeente in Pretoria teen einde Mei op sy webwerf publiseer het. ’n Kerkraadvergadering vind nou op 13 Junie plaas ná ’n aantal ontmoetings met kerkleiers – ook op streeksinodale vlak – reeds gehou is. Kerkbode publiseer hier ’n uittreksel uit die verklaring soos die makrogemeente van die opsies vir die pad vorentoe aan hul webgebruikers verduidelik:

“Die Kerkregdiensgroep het MPG adviseer dat hierdie aangeleentheid binne die kerkverband op die volgende drie moontlike maniere hanteer moet word:

  1. Die eerste is om uit die NG Kerk te tree. Kerkordelik kan ’n gemeente dit egter nie as gemeente doen nie. Die Leraars sal moet bedank uit die NG Kerk waarna ’n nuwe onafhanklike gemeente gestig sal moet word met die lidmate wat ook dieselfde proses volg. In dié geval is die leraars se bevoegdheid, MPG se geboue en die bankrekening in gedrang. Laasgenoemde twee bly binne die NG Kerk terwyl die leraars hulle bevoegdheid binne die NG Kerkverband verloor en nie verder binne die NG Kerk aansoek kan doen vir ander poste nie.
  2. Die tweede is waar ons as gemeente doleer. Dit beteken dat MPG binne die NG Kerk bly, maar in ’n staat van treur gaan oor wat in die NG Kerk aan die gebeur is en daarmee ’n dispuut verklaar. Formele gesprekke word aan die gang gesit waarin ons die sake wat ons bekommer, aanspreek. Die NG Kerk moet dan aandui of hulle daaraan aandag gaan gee of nie. Die besluit of ons uit die NG Kerk tree kan dan later geneem word. In dié geval kan ander gemeentes, wat met ons saamstem, by ons aansluit en saam met ons doleer.
  3. Derdens kan ’n buitengewone Oostelike Sinode Sitting geroep word waartydens slegs hierdie een saak in camera hanteer word. Al die gemeentes in die Oostelike Sinode se verteenwoordigers word dan uitgenooi om die Sitting by te woon. In dié geval kan die Oostelike Sinode een van drie besluite neem nl:
    1. Hulle hoor MPG maar stem nie saam nie en gaan aan soos wat hulle tans doen. MPG gaan dan voort om onafhanklik van die ander gemeentes binne die sinode ’n besluit te neem oor die gemeente se toekoms.
    2. Die Oostelike Sinode kan besluit om te doleer. Hierdie situasie sal meer gewig dra in verdere gesprekke as wanneer net een gemeente doleer.
    3. Die Oostelike Sinode kan besluit om uit die NG Kerk te bedank en die hele Oostelike Sinode en die gemeentes onder hulle skuif dan uit die NG Kerkverband uit. In die laaste twee gevalle kan die gemeentes wat nie met die Oostelike Sinode saamstem nie, by ander Sinodes aansluit, indien hulle sou verkies, aangesien die hele proses op ’n meerderheidstem-basis werk. Hierdie proses kan lank neem en is ons onseker teen wanneer dit afgehandel sou kon wees. Ons gaan egter nie afsien van ons bekommernisse nie en die pad stap om by ’n oplossing te kom, wat uiteindelik sou kon beteken dat ons die NG Kerkverband verlaat.”

Hier volg die volledige verklaring.