Christians

Kerk wil lei met ‘nee’ vir plastiek

https://kerkbode.christians.co.za/2019/05/14/kerk-wil-lei-met-nee-vir-plastiek/

“Die mens, sogenaamde kroon van die skepping, het die verwoester van die skepping geword,” het ’n taakspanleier vir ekologie aan afgevaardigdes by die vergadering van die Sinode van Wes-Kaapland gesê.

Ons huidige geslag is besig om die lewe van ons kinders en kleinkinders te steel, het dr Kobus Odendaal op Dinsdag (14 Mei) gewaarsku.

Die Taakspan vir Ekologie het sinodegangers by Goudini uitgedaag om duidelik néé te sê vir plastieksakke, strooitjies en plastiekstokkies in hulle alledaagse lewe.

Die sinode sal ook die Departement van Omgewingsake versoek om alle ligte plastiekwinkelsakke te verbied.

Odendaal het tydens die sessie namens die kerk ’n belydenis gemaak: “Here, ons bely wat ons aan die aarde doen. Ons het skuld. Ons almal dra gróót skuld.” Die sinode het op hierdie belydenis gereageer deur Aanbeveling A135, §7.5 te aanvaar.

Vanaf die openingsteks uit Genesis 1 tot die sessies oor ekonomie is die belangrikheid van die ekologie en die skepping Dinsdag beklemtoon. “Ons is nie heersers oor die skepping nie, maar rentmeesters van die skepping,” het prof Piet Naudé ook tydens ’n sessie oor ekonomie gesê.

Teenoor die grys en grou staan ons geanker in die hoop van Christus

http://kerkbode.christians.co.za/2019/05/14/teenoor-die-grys-en-grou-staan-ons-geanker-in-die-hoop-van-christus/

Ek skryf hierdie artikel ’n dag voor die Algemene Verkiesing op 8 Mei 2019. Nou weet ek dat wanneer die artikel in Kerkbode gepubliseer word, die uitslag van die verkiesing reeds bekend is. Hopelik het die storm­agtige vaarwaters voor die verkie­sing bedaar en dat die sagte son van God se vrede heerlik skyn oor Suid-Afrika …

Dr Gustav Claassen se nuusbrief aan die NG Kerk oor die Algemene Ver­kiesing enkele dae gelede, reflekteer diep emosies van ’n groot groep lidmate van die NG Kerk:
“Die verkiesing vind plaas teen die agtergrond van die ekonomiese gaping tussen ryk en arm wat in die huidige verswakkende ekonomiese bedeling nog verder vergroot. ’n Onvergenoegdheid met onder andere die huidige politieke leierskap op alle vlakke van rege­ring, swak dienslewering, werkloosheid en armoede het ongekende frustrasie, aggressie en woede by veral diegene wat grootliks afhanklik is van die staat, tot gevolg. Verdoemende getuienis oor die omvang van staatskaping het ongekende teleurstelling in die integriteit van die huidige politieke bestel tot gevolg. ’n Emosionele saak soos grond en die onsekerheid oor hoe grondhervorming gaan uitspeel asook die elektrisiteitskrisis veroorsaak verdere onsekerheid. Tekenend van die onvergenoegdheid en volskaalse ontevredenheid is die toename in stakings en protesaksies gedu­rende die afgelope jare”.

Die situasie wat hierbo beskryf word, laat die oproep van pres Nelson Mandela 25 jaar gelede om ’n reënboognasie te wees, ernstig in die steek. Dit voel of die reënboog verkrummel het en daar net grys en grou oorgebly het.

Vanuit die sielkunde leer ons dat die mens se natuurlike reaksie op traumatise gebeurtenisse, veg of vlug is.  Sekere mense uit regse politieke agtergronde het dit al oorweeg om na die wapen te gryp en te veg. Hulle hou die wapen altyd naby, al is dit uit selfverdediging.  ’n Ander manier van veg is deur ’n ander wapen … die tong! Waar mense kom, kla hulle oor alles wat verkeerd is in die land: Vuil water, beurtkrag, swak diens­lewering, “potholes”, die lys is onbeperk en lank.  Dit word om braaivleisvure, in coffee shops, by familiebyeenkoms, oral as die hoofdis van gesprekke aangebied. Die eindresultaat is indiwiduele en groeps­negatiwiteit. Dit suig uiteindelik mense in, in nog meer grys en grou!

Die alternatief om nie te veg nie, is om te vlug…  miskien ’n heerlike bosveldplasie met volledige sekuri­teit. Mense vlug na die veiligheid van die Karoo, of die Weskus of ’n veilige strand­dorpie. Ander mense vlug oorsee …

Die mense wat agterbly, vlug dikwels agter dik tralies en hoë mure in.  Maak hul huis veiliger as Fort Knox. Hulle sorg dat hulle lank voor donker terug is by hul huis en dat alles goed gesluit is!

Suid-Afrika is tans ’n liberale de­mo­krasie. Vryheid, Gelykheid en Mens­waardigheid is die dryfvere van die Grondwet. Dit plaas “die mens” sentraal. As die mens dan nie saamstem met wat hy/sy meen tot die indiwidu se voor­deel is nie, dan is dit sy/haar reg om deur radikale protesoptrede almal daar­van te laat kennis neem.

Calvyn het reeds geleer dat God sentraal staan en oor alles heers. Die NGB art 36 bevestig dit. Prof Johan Heyns plaas alles onder die perspektief van die koninkryk van God.

Die skrille kontras: Die mens sentraal in die liberale demokrasie teenoor God sentraal in die Calvinisme …!

Gesag word dan aan burgelike owerhede gegee. Romeine 13 bevestig dit. Die mens ontvang mag van God, maar is net ’n rentmeester. Ons is rentmees­ters oor geld, oor die natuur en oor die kerk. Die Here sal van ons rekenskap vra. Ook politieke leiers, daar sal van elke politieke leier rekenskap gevra word, hoe het hulle hul rentmeesterskap uitgeoefen. Die geld op nasionale, provinsiale en plaaslike regeringsvlak. Elke vorm van korrupsie, elke besluit, die han­tering van arm mense, daaroor sal God rekenskap van eis.

Die kerk is geanker in Jesus Cristus. In Christus is ons Hoop! Hy hou vir ons ’n onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis gereed na hierdie lewe (1 Pet 1:4). Tog is daardie Hoop reeds gerealiseer in die hier en nou. As ligdraer in ’n donker wêreld, is ek ’n rentmeester. Ek is gevul met die Heilige Gees om hoop te bring in die grys en grou …

▶Dr Barry Tolmay is moderator van die Sinode KwaZulu-Natal.

Teenoor die grys en grou staan ons geanker in die hoop van Christus

https://kerkbode.christians.co.za/2019/05/14/teenoor-die-grys-en-grou-staan-ons-geanker-in-die-hoop-van-christus/

Ek skryf hierdie artikel ’n dag voor die Algemene Verkiesing op 8 Mei 2019. Nou weet ek dat wanneer die artikel in Kerkbode gepubliseer word, die uitslag van die verkiesing reeds bekend is. Hopelik het die storm­agtige vaarwaters voor die verkie­sing bedaar en dat die sagte son van God se vrede heerlik skyn oor Suid-Afrika …

Dr Gustav Claassen se nuusbrief aan die NG Kerk oor die Algemene Ver­kiesing enkele dae gelede, reflekteer diep emosies van ’n groot groep lidmate van die NG Kerk:
“Die verkiesing vind plaas teen die agtergrond van die ekonomiese gaping tussen ryk en arm wat in die huidige verswakkende ekonomiese bedeling nog verder vergroot. ’n Onvergenoegdheid met onder andere die huidige politieke leierskap op alle vlakke van rege­ring, swak dienslewering, werkloosheid en armoede het ongekende frustrasie, aggressie en woede by veral diegene wat grootliks afhanklik is van die staat, tot gevolg. Verdoemende getuienis oor die omvang van staatskaping het ongekende teleurstelling in die integriteit van die huidige politieke bestel tot gevolg. ’n Emosionele saak soos grond en die onsekerheid oor hoe grondhervorming gaan uitspeel asook die elektrisiteitskrisis veroorsaak verdere onsekerheid. Tekenend van die onvergenoegdheid en volskaalse ontevredenheid is die toename in stakings en protesaksies gedu­rende die afgelope jare”.

Die situasie wat hierbo beskryf word, laat die oproep van pres Nelson Mandela 25 jaar gelede om ’n reënboognasie te wees, ernstig in die steek. Dit voel of die reënboog verkrummel het en daar net grys en grou oorgebly het.

Vanuit die sielkunde leer ons dat die mens se natuurlike reaksie op traumatise gebeurtenisse, veg of vlug is.  Sekere mense uit regse politieke agtergronde het dit al oorweeg om na die wapen te gryp en te veg. Hulle hou die wapen altyd naby, al is dit uit selfverdediging.  ’n Ander manier van veg is deur ’n ander wapen … die tong! Waar mense kom, kla hulle oor alles wat verkeerd is in die land: Vuil water, beurtkrag, swak diens­lewering, “potholes”, die lys is onbeperk en lank.  Dit word om braaivleisvure, in coffee shops, by familiebyeenkoms, oral as die hoofdis van gesprekke aangebied. Die eindresultaat is indiwiduele en groeps­negatiwiteit. Dit suig uiteindelik mense in, in nog meer grys en grou!

Die alternatief om nie te veg nie, is om te vlug …  miskien ’n heerlike bosveldplasie met volledige sekuri­teit. Mense vlug na die veiligheid van die Karoo, of die Weskus of ’n veilige strand­dorpie. Ander mense vlug oorsee …

Die mense wat agterbly, vlug dikwels agter dik tralies en hoë mure in.  Maak hul huis veiliger as Fort Knox. Hulle sorg dat hulle lank voor donker terug is by hul huis en dat alles goed gesluit is!

Suid-Afrika is tans ’n liberale de­mo­krasie. Vryheid, Gelykheid en Mens­waardigheid is die dryfvere van die Grondwet. Dit plaas “die mens” sentraal. As die mens dan nie saamstem met wat hy/sy meen tot die indiwidu se voor­deel is nie, dan is dit sy/haar reg om deur radikale protesoptrede almal daar­van te laat kennis neem.

Calvyn het reeds geleer dat God sentraal staan en oor alles heers. Die NGB art 36 bevestig dit. Prof Johan Heyns plaas alles onder die perspektief van die koninkryk van God.

Die skrille kontras: Die mens sentraal in die liberale demokrasie teenoor God sentraal in die Calvinisme …!

Gesag word dan aan burgelike owerhede gegee. Romeine 13 bevestig dit. Die mens ontvang mag van God, maar is net ’n rentmeester. Ons is rentmees­ters oor geld, oor die natuur en oor die kerk. Die Here sal van ons rekenskap vra. Ook politieke leiers, daar sal van elke politieke leier rekenskap gevra word, hoe het hulle hul rentmeesterskap uitgeoefen. Die geld op nasionale, provinsiale en plaaslike regeringsvlak. Elke vorm van korrupsie, elke besluit, die han­tering van arm mense, daaroor sal God rekenskap van eis.

Die kerk is geanker in Jesus Christus. In Christus is ons Hoop! Hy hou vir ons ’n onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis gereed na hierdie lewe (1 Pet 1:4). Tog is daardie Hoop reeds gerealiseer in die hier en nou. As ligdraer in ’n donker wêreld, is ek ’n rentmeester. Ek is gevul met die Heilige Gees om hoop te bring in die grys en grou …

▶Dr Barry Tolmay is moderator van die Sinode KwaZulu-Natal.

Kos vir die mense

https://kerkbode.christians.co.za/2019/05/14/kos-vir-die-mense/

Psalm 104 is ’n skeppingspsalm. Die 35 verse word grootliks daaraan gewy om God se grootheid te besing aan die hand van die natuur wat Hy gemaak het en onderhou. In vers 14 en 15 word daar egter skielik ook na die mens verwys: “U laat gras uitspruit vir die diere en groen plante vir die mens sodat hy kos uit die aarde kan kry: wyn om mense se harte bly te maak, olie om die gesig te versorg, kos om die mens nuwe krag te gee.” Dit is ’n erkenning van God se liefdevolle sorg vir die mens, soos vir die res van die natuur. Dis sorg wat ons sien en proe in ’n verskeidenheid groente en vrugte en graan, in brood en wyn, soos op die foto hierbo. Dis sorg wat nie net laat oorleef nie, maar wat, met die luukse van wyn daarby, ook vreugde bring. Maar die psalm lê daarmee ook ’n verband tussen mens en natuur. Die mens staan nie teenoor die skepping nie, maar is deel daarvan – en afhanklik daarvan. Van hedendaagse mense vra dit ’n eko-bewustheid, ’n lewenstyl wat besorg is oor en ingestel is op die bewaring van die omgewing waarvan God ons deel gemaak het. Foto en teks: Neels Jackson

Wes-Kaap Sinode: Nelis weer aan die stuur

http://kerkbode.christians.co.za/2019/05/13/wes-kaap-sinode-nelis-weer-aan-die-stuur/

Little Steeds is met ‘n vonk tydens die tweede sessie op die eerste dag van die Wes-Kaapland Sinode by die vakansieoord Goudini Spa, bekendgestel. Foto: Le Roux Schoeman

“Dit is ’n reuse-voorreg, maar kýk, dis harde werk,” het ds Nelis Janse van Rensburg gesê net nadat hy Maandag 13 Mei as moderator van die Wes-Kaap Sinode herkies is.

“Kom ons bly vir mekaar bid vir toewyding en inspirasie. Kom ons bly bid dat die Heilige Gees ons sal bly waai na plekke waar ons nog nie was nie. Dat die Heilige Gees ons die waagmoed sal gee.”

Janse van Rensburg se gebedsversoek het ook by die sinode se tema vir 2019 – Volg Jesus met waagmoed – aangesluit.

Ds Nioma Venter, tans aan die stuur van Diaconia, is as eerste vroulike assessor van die sinode verkies.

Dié 48ste Wes-Kaapse Sinode is met gulle opstaan-en-groet by die konferensiesentrum van die Goudini-vakansieoord buite Rawsonville afgeskop.

’n Diverse groep sinodegangers het hierna met die vergadering van sowat 656 afgevaardigdes gedeel waarom hulle, ten spyte van hulle “uniekheid”, welkom voel.

“Die NG Kerk se diversiteit is ’n groot geskenk,” het dr Almatine Leene van die NG gemeente Stellenbosch-Wes gesê. “Ek voel welkom al is my eerste taal nie Afrikaans nie. En ek glo hier is nog mense vir wie dit geld. Ek is die Here dankbaar vir ’n plek in die NG Kerk terwyl daar in Tulpe-land geen plek vir my in die kerk is nie omdat ek ’n vrou is,” het die Nederlandse burger gesê.

“Die afgelope paar jaar het ek my eie broosheid meer beleef as in die res van my lewe saam,” het Nelis Janse van Rensburg gesê net nadat hy weer as moderator van die Wes-Kaap herkies is. Foto: Le Roux Schoeman

’n Predikantspaar, Dolf en Ankia du Plooÿ van Stellenbosch-Sentraal, het “kinderlose” afgevaardigdes verteenwoordig. Ankia, PSD vir vrouebediening, het gesê: “Ons is 14 jaar getroud, maar los ’n leë huis agter want ons het nie kinders nie.” Dolf het vinnig bygevoeg: “Ja, maar ons het gister ons hondekinders, Mila en Lika, na Ouma en Oupa in die Strand geneem.”

Ds Lou-Maré Denton, leraar van die NG gemeente Brackenfell, het vertel sy is ’n dagbesoeker omdat sy twee siek kleuters tuis het. “Almal wat hier is, maar bekommerd is oor hulle kinders of hondekinders by die huis – julle is welkom. Ek is dankbaar vir elke ouma wat help kinders oppas en vir ’n man wat baie hands-on is.”

Kerkbode blog hierdie week regstreeks vanaf die sinode.

Met groot geskitter, breek dié span nuus by sinode

Little Steeds is met ’n vonk tydens die tweede sessie op die eerste dag van die Wes-Kaapland Sinode by die vakansieoord Goudini Spa, bekendgestel. Sinodegangers is gevra om skitterstokkies (sparklers) aan te steek ter viering van dié inisiatief van Diaconia en Badisa. Little Seeds kan beskryf word as die mees omvattende diens van vroeëkinderontwikkeling in die Wes-Kaap.

Diaconia, die barmhartigheidsarm van die NG Kerk in die Wes-Kaap, het die afgelope paar jaar die “grond voorberei” om ’n gerekende rolspeler in vroeëkinderontwikkeling in die Wes-Kaap te word. En nou is dit tyd vir gemeentes om te help, het ds Nioma Venter, wat aan die stuur van Diaconia staan, aan Kerkbode vertel. – Jacobie M Helena

Wes-Kaap Sinode: Nelis weer aan die stuur

https://kerkbode.christians.co.za/2019/05/13/wes-kaap-sinode-nelis-weer-aan-die-stuur/

Little Steeds is met ‘n vonk tydens die tweede sessie op die eerste dag van die Wes-Kaapland Sinode by die vakansieoord Goudini Spa, bekendgestel. Foto: Le Roux Schoeman

“Dit is ’n reuse-voorreg, maar kýk, dis harde werk,” het ds Nelis Janse van Rensburg gesê net nadat hy Maandag 13 Mei as moderator van die Wes-Kaap Sinode herkies is.

“Kom ons bly vir mekaar bid vir toewyding en inspirasie. Kom ons bly bid dat die Heilige Gees ons sal bly waai na plekke waar ons nog nie was nie. Dat die Heilige Gees ons die waagmoed sal gee.”

Janse van Rensburg se gebedsversoek het ook by die sinode se tema vir 2019 – Volg Jesus met waagmoed – aangesluit.

Ds Nioma Venter, tans aan die stuur van Diaconia, is as eerste vroulike assessor van die sinode verkies.

Dié 48ste Wes-Kaapse Sinode is met gulle opstaan-en-groet by die konferensiesentrum van die Goudini-vakansieoord buite Rawsonville afgeskop.

’n Diverse groep sinodegangers het hierna met die vergadering van sowat 656 afgevaardigdes gedeel waarom hulle, ten spyte van hulle “uniekheid”, welkom voel.

“Die NG Kerk se diversiteit is ’n groot geskenk,” het dr Almatine Leene van die NG gemeente Stellenbosch-Wes gesê. “Ek voel welkom al is my eerste taal nie Afrikaans nie. En ek glo hier is nog mense vir wie dit geld. Ek is die Here dankbaar vir ’n plek in die NG Kerk terwyl daar in Tulpe-land geen plek vir my in die kerk is nie omdat ek ’n vrou is,” het die Nederlandse burger gesê.

“Die afgelope paar jaar het ek my eie broosheid meer beleef as in die res van my lewe saam,” het Nelis Janse van Rensburg gesê net nadat hy weer as moderator van die Wes-Kaap herkies is. Foto: Le Roux Schoeman

’n Predikantspaar, Dolf en Ankia du Plooÿ van Stellenbosch-Sentraal, het “kinderlose” afgevaardigdes verteenwoordig. Ankia, PSD vir vrouebediening, het gesê: “Ons is 14 jaar getroud, maar los ’n leë huis agter want ons het nie kinders nie.” Dolf het vinnig bygevoeg: “Ja, maar ons het gister ons hondekinders, Mila en Lika, na Ouma en Oupa in die Strand geneem.”

Ds Lou-Maré Denton, leraar van die NG gemeente Brackenfell, het vertel sy is ’n dagbesoeker omdat sy twee siek kleuters tuis het. “Almal wat hier is, maar bekommerd is oor hulle kinders of hondekinders by die huis – julle is welkom. Ek is dankbaar vir elke ouma wat help kinders oppas en vir ’n man wat baie hands-on is.”

Kerkbode blog hierdie week regstreeks vanaf die sinode.

Met groot geskitter, breek dié span nuus by sinode

Little Steeds is met ’n vonk tydens die tweede sessie op die eerste dag van die Wes-Kaapland Sinode by die vakansieoord Goudini Spa, bekendgestel. Sinodegangers is gevra om skitterstokkies (sparklers) aan te steek ter viering van dié inisiatief van Diaconia en Badisa. Little Seeds kan beskryf word as die mees omvattende diens van vroeëkinderontwikkeling in die Wes-Kaap.

Diaconia, die barmhartigheidsarm van die NG Kerk in die Wes-Kaap, het die afgelope paar jaar die “grond voorberei” om ’n gerekende rolspeler in vroeëkinderontwikkeling in die Wes-Kaap te word. En nou is dit tyd vir gemeentes om te help, het ds Nioma Venter, wat aan die stuur van Diaconia staan, aan Kerkbode vertel. – Jacobie M Helena

Ons aanbod aan Suid-Afrika

http://kerkbode.christians.co.za/2019/05/13/ons-aanbod-aan-suid-afrika/

Die verkiesing is uiteindelik ver­by. Mnr Ra­ma­phosa het sy man­daat gekry om sy hervor­mings deur te voer. Na al die kritiek op die vo­rige ANC-regering is dit geen ge­ringe prestasie nie en moet ons hom ge­lukwens. Suid-Afrika moet nou terugkeer na normaal. Hopelik kan al die pro­teste, stofopskoppery, dreigemente en politieke maneuvers nou einde kry. Hopelik kan ons nou beter regering begin sien, sonder korrupsie, magsmisbruik en swak diens­lewering. Hopelik kan die polariserende verdagmakery in aanloop tot die verkiesing nou plek maak vir ’n gees van versoening en re­spek vir mekaar. Hopelik kan die reg sy gang gaan en skelm mense aan die pen laat ry. Liewe aarde, ons het nou ’n slag orde en vooruitgang nodig! Ons Grond­wet is immers steeds goed. Die meerderheid inwoners is ook steeds goeie mense. Dit lyk egter of ons almal nou intensioneel sal moet begin werk aan ’n nuwe identitiet. Identiteitspo­li­tiek is immers op almal se lippe.

Na die val van die Berlynse muur en die einde van die Koue Oorlog het prof Fran­cis Fukuyama in sy boek, The end of history and the last man, voorspel dat die hele wêreld gedemokratiseer gaan word en totaal sal oorneig na be­de­lings waarin die regte en vryhede van individue voorrang geniet. In daardie tyd hét die aantal demokratiese lande toe inderdaad vermeerder van ongeveer 35 na ver oor die honderd. Die beste voorbeeld hiervan was SA self. Ons Grond­wet skep ’n klas­sieke liberale de­mo­krasie waarin die regte en vryhede van mense ongelooflike waarde het. In sy nuwe boek oor identiteitspolitiek, Iden­tity – Contemporary identity politics and the struggle for recognition, sê prof Fukuyama egter daar het oor die laaste jare ’n besliste wending gekom, met ’n nuwe fokus op identiteit. Hy sê huidige identiteitspolitiek het onder meer te make met die strewe na gelyke erkenning van groepe wat deur hulle gemeenskappe na die kantlyn geskuif is. Die Britte het gevoel dat hulle hulle identiteit binne die Europese Unie verloor het. Donald Trump het die Amerikaners oortuig dat hulle almal help, behalwe hulleself. Hulle gaan ’n slag na hulleself kyk. Ons sien dit in land na land – hoe etniese minderheidspartye skielik nuwe steun kry. Ons sien dit in die wyse waarop mense in die Weste wat oorspronklik uit Moslemlande af­kom­stig was, hulle wend tot die iden­titeit van Islam, nie soseer oor die geloof in Allah nie, maar oor die tuiste van sekerheid wat dit bied.

Die liberale wêreld met al sy regte en vryhede voel na alles vir mense net te onveilig. Hulle moet self net te veel keuses maak. Hulle het net te veel opsies. Daar’s net te min grense. Hulle raak net te onseker. Hulle moet net te veel dink, te veel perspektiewe weeg, te veel slotsomme maak. As hulle aan ’n sterk identiteitsgewende groep behoort, kan hulle die breë besluitneming van die groep volg en vrede vind in die baie ander wat net soos hulle is.

Persoonlik dink ek Google en die nuwe mediawêreld het baie daarmee te doen. Die impak van goed wat elders in die wêreld gebeur – buite my dorp of stad en buite my eie kultuurgroep en bui­te my eie kerk, het mettertyd al gro­ter geword. Ons is almal elke dag daar­aan blootgestel in ons huis – aan ander tale en waardes en oortuigings en ma­nie­re van doen en glo. Die veeltal van invloede en vryhede het oorweldigend geraak – mense soek weer na eie iden­ti­teit. In vele opsigte is dit natuurlik ge­vaarlik – want die beweging van eie iden­­titeit na meerderwaardigheid en magspolitiek was nog altyd in die ge­skie­denis ’n kort tree.

Dit is Paastyd. In die verhaal van die Emmausgangers praat Jesus met die man­ne oor die gebeure van die naweek. Dit is toe Hy hulle laat ontdek dat hulle steeds deel is van God se groot verhaal, van Moses af met die mensdom, en toe hulle snap dat lyding op heerlikheid kan uitloop, toe hulle iets daarvan hulle eie maak – toe klop hulle hart warm.

Die vraag is of die kerk op ’n ander manier as magsvertoon en afsondering van ander ’n identiteit kan hê wat men­se se hart laat warm klop … omdat ons be­sef dat ons deel is van God se groot verhaal en dat lyding gevolg kan word deur heerlikheid. Dalk is ons hart koud omdat ons God se groot storielyn verloor het en nie meer kan sien hoe ons klein stories daar inpas nie? Dalk het ons vergeet op die pad na heerlikheid is daar pyn en ontwrigting en dat pyn en ontwrigting nie die einde van die pad beteken nie, maar juis die toekoms oopbreek. Het ons ’n alternatiewe iden­titeit vir magsvertoon, ge­weld en manipulasie? Glo ons regtig dat ’n iden­titeit van nederigheid en ­diensbaarheid ons hart weer kan laat warm klop? Is dit nie die bydrae van die kerk tot ons land dat dit ’n tuiste kan word vir vredeliewende, dienende men­se wat oop is vir almal, genoeg genade het vir ryk en arm, sterk en swak, swart en wit nie? Is dit nie waarvoor ons moet lewe en ster­we nie, dat ons binne die groot verhaal van die opstanding energie vind en nie in getalle, kragdadigheid, afskeiding, hoog­moed en meer­der­waar­dig­heid nie?

Is dit nie wat ons moet aanbied as Suid-Afrika nou vra na ’n nuwe iden­ti­teit wat sal rus en vrede gee nie.

▶Ds Nelis Janse van Rensburg is voorsitter van die Algemene Sinodale Moderamen.

Geloofs­knegte in Hillbrow

http://kerkbode.christians.co.za/2019/05/13/geloofs%C2%ADknegte-in-hillbrow/

Foto’s: Le Roux Schoeman

Hier dien sypaadjies snags as eetplek, fuifplek, vegplek en slaapplek. Dis ’n wegsteekwêreld met oorrompelende armoede en afbrekende magte soos dwelms. Maar, dis nie ’n bedreiging vir sy geloof nie, sê Alan Childs. Dis trouens danksy geloof dat MES, die organisasie wat Childs hier in Hillbrow lei, ná 30 jaar steeds gedy. Daar is egter een voorspelbare en omvangryke probleem vir alle maatskaplike en versorgingsdienste wat in die distopiese Johannesburgse middestad werk: die ongenaakbare winter.


Die sop kom van die Michelangelo-hotel in Sandton. Dis so 14 km van hier waar ons naby die Ponte-toring staan wat weer op sy beurt in die donker soos ’n kaal­gevrete mielie­stronk lyk wat diep in Hillbrow se beton gestamp is. “Isobho!” klink die krete op van die groep van agt jongmense wat plekke inneem by die MES-voertuig se agterflap en sop in wit weggooikoppies begin opskep en uitdeel aan ieder en elk wat uit die skadus aanmeld. Die spogge­rige hotel skenk al vir jare sop vir dié weeklikse roetine van MES, waartydens jongmense verbonde aan die sogenaam­de Joshua-jeugleierskapprogram hier in die voorste loop­grawe van die stryd teen honger, diens doen. Maar dit is ’n drup­pel in die emmer vir dié organisasie wat landwyd in die 2018-2019-boekjaar altesaam meer as ’n miljoen maaltye by sy vier takke bedien het. Korporatiewe ondersteuning vir hul­le werk beloop sowat ’n derde van hulle inkomste, met kerke wat sowat 5% bybring en tesame met sken­kings deur individue, en dan ook ’n ruim regeringsbydrae wat die deure oop en ligte aanhou in die hoofkantoor by Kapteijnstraat 16, Hillbrow. Dis stellig een van die meer edgy kantooradresse in die land: ’n Boendoehof het onlangs ’n vermeende sakkeroller brandgesteek net om die draai van die parkeerarea waar­vandaan die sop­uitdelers weekliks met hulle emmers stomende botterneutsop vertrek, vertel MES-werknemer Rhee Shabalala onlangs.

Alan Childs (met bril op) kyk toe hoe sop en brood in Hillbrow uitgedeel word.

MES het gegroei uit Middestad Evangelisasie, maar is deesdae kort vir Mould, Empower, Serve. ’n Aantal ker­ke, waaronder die NG Kerk op gemeente-, ring- en (Hoëveld) sinodale vlak tel onder sy skenkers. Dis ook dié lidmate wat die organisasie in hulle eie leeftyd sien groei het tot die moderne “Multi-site NGO” met byna 200 werknemers wat in MES se glansblad-jaaroorsig beskryf word. Aan die hoof is Alan Childs. Met breë skouers, bokbaardjie en kaalgeskeerde kop herinner hy dalk meer aan ’n bouncer wat vir ­diens gaan aanmeld as aan ’n dominee met ’n MBA wat sedert 2015 aan die hoof van ’n gerekende omgeebedryf staan. Maar dit sal jou leer om te vinnig te oordeel.

Die wintermaande in ons land bly besonders uitdagend vir arm gesinne en die hawelose persone – veral in Hillbrow.

Hy stap met vaste tred om die draai op die hoek van Quartz- en Smitstraat waar MES ’n nagskuiling bedryf en waar ’n tou teen skemer begin vorm het. Childs is geskool in die taal wat dié werk vereis en ken die alewige en broodno­dige paringsdans met skenkers: “MES facilitates dignified living for marginalized inner city communities,” skryf hy in sy amptelike jaaroorsig vanuit die CEO-stoel. En as jy hom vra na die kuns van ’n nieregeringsorganisasie lei in heden­daagse Suid-Afrika, sê hy eenvoudig en uitdruklik: Stake-holder-rela-tion-ships.

Die kartonherwinnaar, Lindakuhle Seme.

Maar nes die geval is met MES-kollegas soos Bongani Nxumalo en Pieter Bosch, moet jy Childs tussen mense sien om sy hart te verstaan. Jy moet hom kort voor sy personeel vir die Paas­naweek vertrek, hoor preek uit Johannes 11 (vers 35: Jesus het gehuil).

Indien die bogenoemde toneel van sopkombuise in die skadu van die Ponte-toring dalk neig na die allertipiese beeld van straatvlak-intervensie, is dit belangrik om te besef dat MES dié soort aksies klassifiseer as Stap 1. (Kos en klere uitdeel, straatuitreike ens). Stap 2 is ’n uitgebreide proses om nie-werken­des vir die werkmark voor te berei. Dis waar mense soos Nxumalo inkom. Sy werk is “werksimulasie” en gedrags­mo­di­fikasie – wat groot woorde is vir die pro­ses wat al byna ’n alledaagse ge­sig geword het, van mense wat, byvoorbeeld, op ad hoc-basis in groepe strate vee of tuinmaak ten einde hulle voor te berei vir langertermyn indiensname. Die projek heet GROW en dit staan vir God Restores Our World, verduidelik Nxumalo buite sy klein kantoortjie op ’n oop erf naby Kapteijnstraat. “Dit gaan oor indiensneembaarheid. Om mense voor te berei vir die kommersiële sektor,” aldus Nxumalo. GROW se 4 uur-skofte teen R20 per uur is vir vele wat hier kom aansoek doen, die enigste werk wat hulle kan kry, maar in sommige gevalle ook die enigste wat hulle kan behou, verduidelik Nxumalo en praat oor die ingrype wat soms nodig is wanneer mense eenvoudig nie bloot­stelling tot die dissipli­nes van werk gehad het nie. Maar ook dit is nie ’n einddoel nie. Van hier word mense, kliënte in MES-taal, na vaar­dig­heidsont­wikke­lingsprogram­me verwys waar daar ook klasse aangebied word wat “leerders” touwys maak oor hoe om met geld te werk, hoe om te spaar, hoe om nie te val vir die advertensieslenters waaraan almal met ’n Rand op sy naam uitgelewer is nie.

As jy gevoed en skuiling gebied is ’n kans gebied is om te werk of ten minste in die “head space” van werk soek gebring is, begin die MES-masjien na jou kyk as Stap 3 …Volhoubaarheid. Al die goed wat moet gebeur om te help keer dat ’n mens weer in die tou vir sop staan by die Ponte-toring.

Alan Childs, hoof uitvoerende beampte van MES, hier by sy kollega Leona Pie­naar, nasionale bestuurder, wat al sedert 1993 by MES werksaam is.

Dit is nogal ’n NGO-ding: Jy moet ­enersyds alles as super gestruktureerd aanbied en uitstip. Stap 1, 2 en 3. En die hoop is dat dit inderdaad so verloop vir vele “kliënte”. Maar een kyk na die par­kie wat Hope Hill heet, maar na Dope Hill herdoop is en jy weet: Die werklikheid is soms meer morsig. Ons tref vir Lindakuhle Seme (foto bo) aan. Oorspronklik van Orange Farm, maar dié aand, onder snelweë besig om kartondose ten hemele te stapel vir herwinning. Hy maak tot R120 per dag, sê hy deur ’n tolk aan Kerkbode, maar dis dui­delik harde, vuil en mensonte­rende werk waar hy tussen riool en vullis vingeralleen staan, die aand voor Goeie Vry­dag. Seme is 22.

Pieter Bosch, ’n MES-veteraan wat veral met die geestelike verryking van mense werk, som die organisasie se roe­ping só op waar hy een aand saam met die bussie vol jongmense gaan sop uitdeel: “Die dienskneggestalte lei jou.”

Winterhoop: Só kan jy help

Die Winterhoopveldtog sal vanaf 1-30 Junie plaasvind. Lede van die publiek word aangemoedig om hoofsaaklik met die insameling van warm wintersklere, komberse en nie-bederfbare voedsel te help, asook om by plaaslike skuilingsinisiatiewe betrokke te raak. Dié landswye projek is reeds in sy 19e bestaansjaar en word deur MES (Mould Empower Serve), PEN (Participate Empower Navigate), Torings van Hoop en die Denis Hurley Sentrum, in samewerking met verskeie kerke en welsynsorganisasies aangebied. Die fokus van die projek val op verskeie stede soos Pretoria, Johannesburg, Kaapstad, Durban, Port Elizabeth en Bloemfontein, asook kleiner dorpe binne die land se streke.

Vir meer inligting oor die spesifieke behoeftes van die veldtog en die verskillende afleweringspunte, besoek die webwerf: www.winterhoop.org; hulle Facebookblad: (@winterhoop) of Instagram (gee_hope_in_winter) of skakel Aloma Swanepoel – 011 725 0001.

Groot planne vir kleintjies

http://kerkbode.christians.co.za/2019/05/13/groot-planne-vir-kleintjies/

Kinderoppassers soos Thando Bafo het elke dag hulle hande vol. Dit is vroeëkinderontwikkeling soos hier by die Roly Poly-kindersentrum in die hart van Hillbrow, wat deur MES bedryf word, wat hoop bring omdat dit volgens kenners ’n antwoord op die armoedevraagstuk bied. Foto: Le Roux Schoeman

’n Splinternuwe eenstop­diens, wat NG gemeentes leiding gee met vroeëkin­­der­ontwikkeling in hulle ge­meen­skap, is sopas bekend­gestel, het Nioma Venter aan CONETTE LE ROUX vertel.


Die barmhartigheidsarm van die NG Kerk in die Wes-Kaap het die afgelope paar jaar die “grond voorberei” om ’n gerekende rolspeler in vroeëkinderontwikkeling in die Wes-Kaap te word.

Nou is die “saadjies” gesaai en kan gemeentes help om dié saailinge te versorg, vertel ds Nioma Venter, wat aan die stuur van Diaconia staan.

Diaconia, in samewerking met Badisa, het sopas ’n eenstopdiens genaamd Little Seeds bekendgestel wat NG gemeentes leiding gaan gee met vroeëkinderontwikkeling in hulle gemeenskap.

“Ongeag die model van betrokkenheid wat die gemeente saam met die gemeenskap bepaal, kan ons hulle nou met geregistreerde sentrums, sowel as dagmoeder- en speelgroep-modelle help. Daar is ook ander projekte, soos leesgroepe, waarin bestaande vennootskap­pe via Little Seeds tot voordeel van gemeentebediening aangebied kan word,” sê Nioma.

Nioma sê dit was een van haar groot drome dat Diaconia nader aan Badisa, ’n maatskaplikediensorga­nisasie wat van­uit die NG Kerk ont­staan het, groei.

“Ons was baie bewus van die noue verband tussen die kerk en Badisa. ‘Charity begins at home’ het strategies nuwe bete­kenis vir ons ge­kry. Die ver­­lenging van ­dienste begin by ’n versterk­te, verenigde front ten einde gemeentes en gemeenskap­pe meer effektief te kan ondersteun,” vertel Nioma ’n paar dae voor die Wes-Kaapse Sinode waar sy ook terugvoer gaan gee oor hoe hulle vroeëkinder­ontwikkeling aanspreek.

Ds Nioma Venter. Foto verskaf

Dit sluit ook aan by wat Nioma na verwys as haar “tweede be­kering”. Dit was dr David Harrison, uitvoerende hoof van die befondsingsmaatskappy DG Murray Trust se aanbieding oor vroeëkin­der­ontwikkeling wat haar aan die hart ge­gryp het. Sy het drie dinge tydens daardie aanbieding besef: “As maatskaplike wer­ker (wat later in haar loopbaan teo­logie gaan swot het) worstel jy altyd met sosiale probleme. Harrison het gesê vroeëkinderontwikkeling is die enigste antwoord op ar­­moede. Ek het besef dís die antwoord. Ek het ook besef dit help nie net ék voel so nie – die kerk moet kollektief hierop antwoord. En laastens het ek geweet ons is nie kundiges op dié gebied nie. Vennootskappe met kundiges sal ons hande versterk,” sê Nioma.

Tydens daardie selfde sinode is be­sluit om voluit op vroeëkinderontwikkeling te fokus en het Diaconia opdrag gekry om dit toeganklik te maak vir gemeentes.

Diaconia stap die afgelope paar jaar ’n pad saam met SmartStart – ’n kundige op dié gebied. Hulle help met gratis opleiding, speelgoed en leerdermate­riaal om maar ’n paar voordele te noem.

Nioma vertel waar Diaconia die Smart­Start-program het wat hulle uitrol, het Badisa weer Boksies vir Buksies. Met die aanvang van nouer samewer­king het hulle gaan kyk waar die meeste oorvleueling is en so is al die Boksies vir Buksie-programme gekonsolideer met SmartStart in Kuilsrivier. Op ander plek­ke, soos die behoefte bepaal, sal Boksies vir Buksies weer geïmplementeer word in plaas van SmartStart.

Wat egter vir ons belangrik is, is vroeëkinderontwikkeling as ’n uitdrukking van barmhartigheid te vestig en wel op ’n manier dat dit nie maar net nog ’n program is nie, maar werklik ook bediening. Tussen “programme en min­istry”, sê Nioma, lê die uitdaging van ’n nuutskepping wat ons sommer speels ’n “mogram” noem. Dit is die unieke ka­rak­ter wat so ’n program verkry wanneer die kerk daarby betrokke is as deel van barmhartigheid.

Nioma dink skielik aan iets wat haar laasjaar diep geraak het en ook ’n voorbeeld van bediening is. “Ons het laasjaar ’n klomp SmartStarters (opvoe­ders) op ’n geestelike verrykingskamp geneem. Ons het die storie van Jesus en die Samaritaanse vrou by die put met hulle gedeel. Hier het ek besef die mense wat met die kinders werk is net so gebroke. Ons moet nie van hulle vergeet nie. In die kerk beskik ons oor die luuks­heid van Bybelstudiegroepe, vroue­­kam­pe en gesinsnaweke. En somtyds suk­kel ons om mense te kry om dit by te woon. Hoekom vat ons dan nie die mense uit die gemeenskap saam nie?”

Dit lyk of Diaconia hulleself nie net tot die Wes-Kaap beperk nie?

“Veral vanuit die gemeentehoek stel ons baie belang om saam met ander sinodes te werk en help ons graag waar ons kan. Ek gaan juis binnekort op uitnodiging ’n werkswinkel in die Oos-Kaapse Sinode hieroor toespreek. Ek sê gereeld vir die Dia­co­nia-span, en nou ook vir almal betrokke by Little Seeds – dis baanbrekerswerk waarmee ons besig is en wat ons leer, deel ons graag so wyd as moontlik.”

  • Diaconia is ’n eenheidsbediening van die NG en VG Kerk. Saam met Nio­ma in die span is haar kollega, ds Sean Ester­huizen, wat soortgelyke inisiatie­we in die VG Kerk bedryf.

‘As jy hier ook waai, toyi-toyi ons’

http://kerkbode.christians.co.za/2019/05/13/as-jy-hier-ook-waai-toyi-toyi-ons/

Dr Gert Duursema

Dr Gert Duursema het hom aan die werksaamhede van die algemene sinode onttrek. Hy het voorheen as ver­teen­woor­diger van Noord-Kaapland opgetree.

“Om alle moontlike misverstand uit die weg te ruim: dit gaan geheel en al glad nie om “die gay-kwessie” óf om hetsy die 2015- of die 2016-besluite as so­da­nig nie. Dit gaan daaroor dat gesprek oor hierdie saak nie meer in die lig van die Woord van God gevoer kan word nie,” het hy per e-pos aan Kerkbode gesê.

“Dr Gustav Claassen, algemene sekretaris, het on­derstaande gesirkuleer: ‘Die ASM het besluit om nie verder met regs­prosesse voort te gaan en die uitspraak van die hoë hof van 8 Maart teen te staan nie. Die kerklike gesprek oor die selfdegeslag­verhoudings sal voortgesit word met respek en volle inagneming van die betekenis en im­plikasies van die hofuitspraak.’

“Na my mening staan of val die kerk as kerk op hier­die punt. As ons nie die godsdiensvryheid het om self te besluit wat ons hoor die Here in sy Woord vir ons sê nie, het ons ons bestaansreg as kerk verloor. Vir my gaan dit by oorweging van ’n appèl nié om selfdegeslagverhoudinge nie, maar om die Sola Scriptura; die reg om na die Skrif alleen te luister, die reg om teen­oor die staat – en selfs teenoor die grond­wet te staan en te sê: ‘So spreek die Here …’ Dit is veelseggend dat die sogenaamde ‘kerklike gesprek’ voortgesit word ‘met respek en volle inagneming van die betekenis en impli­kasies van die hofuitspraak’. Géén woord word gerep oor gesprek wat voortgesit word met respek en volle inagneming van die bete­kenis en implikasies van die Skrif nie. Die Skrif word hierdeur onder­geskik gestel aan die uitspraak van die hof. Daar is géén sprake meer dat die NG Kerk uniek, eiesoortig, sui generis, met Christus alleen as Hoof, Meester en Koning daarvan is nie.”

Oor die pad vorentoe sê Duursema: “Ek is ’n lidmaat van en bedienaar van die Woord van die NG gemeente Kimberley Bet-El – ’n klein gemeente bruin mense. Toe ek die kerkraad en die gemeente van my besluit ingelig het, wou hulle uiteraard weet hoe dit hulle raak. Ek het aangebied om hulle te bly bedien solank as wat hulle my daartoe roep. Hulle antwoord was: ‘Dominee, as jy loop, sal jy sien hoe toyi-toyi ons daar voor jou huis!’ Die kerkraad en ge­meente steun my en ek sal die kudde van die Here nie in die steek laat nie.”